Kuchnia może przygotowywać kilkadziesiąt porcji na godzinę, a mimo to zamówienia zaczną czekać tuż przed wydaniem. Częstą przyczyną jest stanowisko pakowania: pracownik szuka właściwego pojemnika, zmienia matrycę, poprawia folię albo ponownie zgrzewa nieszczelne opakowanie. Przy dużej liczbie zamówień każda taka czynność wydłuża kolejkę. Sprawne pakowanie wymaga więc dopasowania pojemnika, folii i zgrzewarki oraz prostego układu pracy.
Pojemnik powinien pasować do dania i zgrzewarki
Duża liczba formatów opakowań nie zawsze przyspiesza pracę. Jeśli kuchnia korzysta z wielu wymiarów, personel częściej zmienia sposób pakowania, a część pojemników może wymagać innej matrycy. Przy powtarzalnym menu korzystniej ograniczyć liczbę formatów i różnicować przede wszystkim głębokość oraz liczbę komór.
Jednokomorowe pojemniki cateringowe do zgrzewu sprawdzają się przy daniach, których składniki mogą się ze sobą stykać. Wersje dwu- i trzykomorowe pozwalają oddzielić mięso, dodatek skrobiowy, warzywa lub sos. Do zup i dań płynnych stosuje się głębsze pojemniki przystosowane do szczelnego zamknięcia.
Trzeba też sprawdzić wymiary pojemnika oraz zgodność jego kształtu z matrycą zgrzewarki. Nawet dobre opakowanie nie usprawni pracy, jeśli wymaga ciągłych zmian oprzyrządowania.
Folia musi być zgodna z materiałem pojemnika
Folia i pojemnik tworzą jeden system. Nie należy dobierać folii wyłącznie według szerokości rolki. Znaczenie ma również materiał, z którego wykonano opakowanie. Folia przeznaczona do zgrzewania z PP musi współpracować z pojemnikiem PP, a przy innych tworzywach trzeba zastosować odpowiedni wariant.
Przy daniach gorących przydatna jest warstwa antifog, która ogranicza osadzanie się drobnych kropli na wewnętrznej stronie folii. Przezroczyste zamknięcie pozostaje wtedy bardziej czytelne. System PEEL lub EasyPEEL ułatwia natomiast późniejsze otwarcie opakowania przez odbiorcę.
Szerokość rolki również trzeba dopasować do urządzenia i używanych tacek. Zbyt szeroka folia zwiększa zużycie materiału, natomiast niewłaściwie dobrana może utrudniać prawidłowe prowadzenie jej przez zgrzewarkę.
Stanowisko pakowania powinno działać w jednym kierunku
Dobra organizacja zaczyna się jeszcze przed uruchomieniem zgrzewarki. Puste pojemniki powinny znajdować się w zasięgu osoby porcjującej, a zamknięte opakowania powinny trafiać bezpośrednio do strefy etykietowania, kompletowania i wydania.
Prosty układ może wyglądać tak: pojemnik, porcjowanie, kontrola krawędzi, zgrzewanie, oznaczenie, odbiór. Cofanie się po brakujące opakowania lub przenoszenie gotowych porcji przez całą kuchnię szybko wydłuża czas realizacji.
Szczególnie ważna jest czysta krawędź pojemnika. Sos, tłuszcz lub fragment produktu znajdujący się na miejscu zgrzewu może pogorszyć jakość zamknięcia. Lepiej poświęcić chwilę na kontrolę przed włożeniem tacki do urządzenia niż później powtarzać cały proces.
Powtarzalność pozwala obsłużyć więcej zamówień
Przed godzinami największego ruchu można przygotować zapas pojemników, sprawdzić ilość folii na rolce i ustawić najczęściej używaną matrycę. Menu warto również przeanalizować pod kątem liczby potrzebnych formatów. Jeśli pięć dań można pakować w ten sam typ tacki, nie ma powodu tworzyć dla każdego osobnego systemu.
Sprawne zgrzewanie zaczyna się więc przed samym zamknięciem opakowania. Dopasowane materiały, ograniczona liczba formatów i logicznie ustawione stanowisko pozwalają utrzymać płynny przepływ zamówień także wtedy, gdy kuchnia pracuje pod dużym obciążeniem. Dzięki temu etap pakowania nadąża za tempem przygotowywania dań zamiast zatrzymywać cały proces.
