Zgrzew wygląda równo, opakowanie schodzi z linii bez problemu, a po chwili folia rozrywa się dokładnie w miejscu zamknięcia. Taki objaw łatwo przypisać słabej jakości materiału, ale przyczyna często leży gdzie indziej. Na trwałość zgrzewu wpływają jednocześnie temperatura, czas docisku, nacisk szczęk, stan urządzenia oraz właściwości samej folii. Dlatego diagnozę najlepiej zacząć od ustalenia, czy rozdziela się sam zgrzew, czy materiał pęka tuż przy jego krawędzi. Norma ASTM F88 traktuje sposób uszkodzenia jako jedną z informacji potrzebnych do oceny jakości zgrzewu.
Zbyt wysoka temperatura może osłabić folię
Więcej ciepła nie zawsze daje mocniejsze połączenie. Jeżeli temperatura szczęk jest zbyt wysoka, folia może nadmiernie się uplastycznić, ścieńczać albo deformować w pobliżu linii zgrzewania. Zgrzew pozostaje wtedy mocny, ale materiał tuż obok niego staje się najsłabszym miejscem opakowania.
Podobny efekt może wywołać zbyt długi czas kontaktu ze szczękami. Dlatego przy problemach z pękaniem nie należy automatycznie podnosić temperatury. Lepiej sprawdzić kolejno temperaturę, czas zgrzewania i nacisk. Materiały przeznaczone do warstw zgrzewalnych różnią się między innymi temperaturą rozpoczęcia zgrzewania oraz wytrzymałością gorącego zgrzewu.
Nacisk szczęk również ma znaczenie
Za mocny docisk może mechanicznie osłabić rozgrzaną folię. Problem staje się bardziej widoczny przy cienkich materiałach, wąskiej powierzchni szczęki albo nierównym docisku na całej szerokości opakowania.
Jeżeli opakowania termozgrzewalne pękają zawsze w tym samym miejscu, warto sprawdzić stan listwy grzewczej, powłoki szczęk i elementów dociskowych. Osad, uszkodzenie powierzchni lub miejscowa różnica temperatur mogą powodować punktowe przegrzewanie materiału. FOL-MECH wskazuje temperaturę, czas i siłę zgrzewu jako parametry, które trzeba dopasować do konkretnego materiału, produktu i linii pakującej.
Czy problem leży w samej folii?
Nie każda folia zachowuje się identycznie na tej samej zgrzewarce. Znaczenie mają rodzaj polietylenu, grubość, konstrukcja materiału i wymagania konkretnego zastosowania. Folia może dobrze pracować przy jednym zestawie parametrów, a przy innym tracić wytrzymałość w sąsiedztwie zgrzewu.
Trzeba też sprawdzić, czy podczas produkcji nie zmieniła się grubość materiału albo jego specyfikacja. Przy szybkich liniach pakujących istotna staje się także wytrzymałość zgrzewu tuż po opuszczeniu szczęk. Niektóre tworzywa projektuje się właśnie z myślą o wysokiej odporności zgrzewu jeszcze przed pełnym ostygnięciem.
Zanieczyszczenie powierzchni może zaburzyć zgrzew
Pył, wilgoć, tłuszcz lub fragment produktu znajdujący się pomiędzy warstwami folii utrudnia równomierne połączenie powierzchni. W jednym miejscu zgrzew może być słabszy, a w innym materiał dostaje większe obciążenie podczas otwierania, przenoszenia lub układania produktu.
Przy powtarzających się awariach trzeba więc obejrzeć nie tylko gotowe opakowanie, lecz także miejsce zgrzewania przed zamknięciem.
Najpierw ustal sposób pękania
Jeżeli warstwy rozchodzą się w samym zgrzewie, trzeba szukać problemu w jakości połączenia. Jeżeli zgrzew pozostaje cały, a folia rozrywa się tuż obok niego, bardziej prawdopodobne staje się przegrzanie, nadmierny docisk albo niedopasowanie materiału do procesu.
Najlepsze efekty daje zmiana jednego parametru naraz i obserwacja kolejnych zgrzewów. Takie podejście pozwala ustalić rzeczywistą przyczynę zamiast kompensować jeden błąd drugim. Dobrze dobrana folia powinna współpracować z konkretną zgrzewarką, tempem linii i rodzajem pakowanego produktu – wtedy zgrzew pozostaje szczelny, a materiał zachowuje wytrzymałość także podczas dalszej obsługi opakowania.
